مشکلات موجود در آب به سه دسته کلی تقسیم می شوند:

  • مشکلات آب از نظر فیزیکی (کدورت، ذرات معلق حل نشدنی و گل ولای و…)
  • مشکلات شیمیایی آب (میزان بالای نمک های محلول درآب ومشکلات ناشی از آن، طعم، رنگ وبوی بد آب و…)
  • مشکلات میکروبی آب (آلودگی آب از نظر وجود میکرو ارگانیسم ها)
برای حذف ذرات معلق وسایر اختلالات فیزیکی آب از صافی وجدا کننده ها استفاده می کنند. به منظور حذف میکروارگانیسم ها از روش فیزیکی (نور فرابنفش و…) ویا شیمیایی (تزریق کلر، تزریق ازن و…)می توان بهره برد. روش های متفاوتی برای حل مشکلات شیمیایی آب نیز وجود دارد که مبتنی بر نوع مشکل ونوع بهره برداری  مصرف مورد ارائه می شوند.

برای کاهش نمک های محلول در آب که موجب ایجاد سختی بالا در آب شده و در نهایت موجب بروز پدیده رسوب گذاری، وبا حتی غیر قابل مصرف بودن آب برای شرب یا سایر مصارف صنعتی می شوند نیز روش های متفاوتی نظیر تقطیر، Reverse Osmosis ،دی یونایزر و …وجود دارد.بهترین روش برای کاهش نمک ها استفاده از روش اسمز معکوس است. سایر روش ها از نظر کارآیی وهزینه های نگه داری، مصرف انرژی،نیازمندی به نگهداری وخطرات موجود برای اپراتور در مرتبه بسیار پایین تری نسبت به این روش قرار می گیرند.

برای مثال استفاده از روش تقطیر مصرف انرژی بالا وهزینه های راهبری بالا برای مصرف کننده (نظیر شست وشوی دائم مواد شیمیایی (اسیدوقلیا) می باشد) که این مهم علاوه برهزینه های جنبی حمل وانبار،خطرات بسیاری برای کاربر دارد.

در سیستم آب شیرین کن به روش اسمز معکوس ، آب پس از عبور از پیش تصفیه های مناسب ( به طور طبیعی:فیلتر شنی، کربن آکتیو، سختی گیر وفیلتر کارتریج های میکرونی ) وارد پمپ فشار بالا شده و وارد ممبران ها می شوند. نمکها ی محلول در آب قادر به عبور از لایه های ممبران نیستند وبا بخشی از آب ورودی به ممبران به محیط دفع می شود. برای کنترل رسوبگذاری بر روی صفحه ممبران ها می توان از مواد ضد رسوب استفاده کرد که در این صورت نیازی به استفاده از ستون های سختی گیر در پیش تصفیه نمی باشد.